Kleine luchtweg dysfunctie is biomarker voor exacerbatierisico bij mild astma

Recent onderzoek onderzocht of dysfunctie van de kleine luchtwegen (small airway dysfunction, SAD) een onafhankelijke voorspeller is van het exacerbatierisico bij mild, goed gecontroleerd astma. Ondanks relatief succesvolle richtlijnen blijven veel astmapatienten kampen met slechte controle en exacerbaties, en mogelijk wordt onvoldoende onderkend dat ook patienten met mild, goed gecontroleerd astma vaak SAD hebben. Bij 170 volwassenen met een GINA-classificatie van mild, goed gecontroleerd astma werd de aanwezigheid van SAD bepaald door de perifere luchtwegweerstand tussen 5 Hz en 20 Hz te meten met impuls-oscillometrie.

Vervolgens werd de associatie bekeken tussen SAD, FEV1, FeNO, bloedeosinofielen en kleine-deeltjes-inhalatiecorticosteroiden (ICS) en eerdere exacerbaties. Er was sprake van SAD bij 27,6% en van een exacerbatiegeschiedenis bij 34,1% van de patienten. Patienten met SAD hadden significant meer exacerbaties (82,9% versus 15,4%; p<0,001), terwijl patienten met kleine-deeltjes-ICS juist minder exacerbaties hadden (27,7% versus 55,2%; p<0,05).

Zowel SAD als kleine-deeltjes-ICS waren onafhankelijk geassocieerd met eerdere exacerbaties. De onderzoekers concluderen dat betrokkenheid van de kleine luchtwegen en exacerbaties bij een aanzienlijk deel van de patienten met mild, goed gecontroleerd astma voorkomen, dat SAD het exacerbatierisico vergroot en dat kleine-deeltjes-ICS dit risico juist verlaagt. Zij pleiten voor vroegdetectie van SAD bij dit fenotype, omdat behandeling met kleine-deeltjes-ICS toekomstige exacerbaties mogelijk kan voorkomen.