Longfunctie neemt in de loop van de tijd toe

Een groot epidemiologisch onderzoek met data van tien Europese populatiebrede onderzoeken onder volwassenen geboren tussen 1884 en 1996 laat zien dat het longfunctiebeloop gedurende een mensenleven anders is dan gedacht. Hierdoor voldoen mensen volgens de onderzoekers onterecht gemakkelijker aan criteria voor longziekten zoals COPD, en wordt de ernst van longziekten mogelijk onderschat. Gedurende de afgelopen eeuw hebben sociaal-economische en wetenschappelijke ontwikkelingen geleid tot veranderingen in de gezondheid en fysiek van Europeanen, die onder meer langer zijn geworden.

Ook een verbetering in longfunctie zou hiermee gepaard kunnen gaan, wat kan leiden tot misclassificatie en misdiagnose. De onderzoekers analyseerden cross-sectionele data van 243.465 individuen tussen 20 en 94 jaar, met longfunctiemetingen bepaald tussen 1965 en 2016. Met meta-regressie en lineaire regressiemodellen bepaalden zij hoe FEV1, FVC en FEV1/FVC veranderden per geboortejaar.

De FEV1 nam per geboortejaar 4,8 ml toe en de FVC 8,8 ml, wat betekent dat mensen geboren in 1996 betere longfuncties hadden dan mensen geboren in 1884. Deze toename bleek lengte-onafhankelijk. Een gevolg is dat de gemiddelde longfunctiewaarden de eerdere referentiewaarden steeds meer overstijgen.

De FEV1/FVC-ratio nam juist af met 0,11 per 100 geboortejaren. De onderzoekers benadrukken dat het blijven hanteren van de huidige criteria en referentiewaarden kan leiden tot overdiagnostiek van longziekten en onderschatting van de ernst, en pleiten voor herziening van de referentiewaarden.