Lorlatinib biedt niet eerder geziene overlevingskansen en bescherming tegen hersenmetastasen na 5 jaar bij ALK+-NSCLC.

De CROWN-studie vergeleek de effecten en bijwerkingen van de ALK-tyrosinekinaseremmers lorlatinib en crizotinib in de eerste lijn bij patiënten met ALK-positief niet-kleincellig longcarcinoom (NSCLC). In mei van dit jaar verscheen de 5-jaarsdata van CROWN, en recent volgde de plain language-samenvatting. Mutaties of veranderingen in het fusiegen dat codeert voor anaplastisch lymfoomkinase (ALK) kunnen oncogene drivers zijn voor NSCLC; de standaard eerstelijnsbehandeling is dan ook een doelgerichte ALK-tyrosinekinaseremmer.

De studie laat een nog niet eerder geziene 5-jaarseffectiviteit zien bij behandeling met lorlatinib. De mediane progressievrije overleving was na vijf jaar nog steeds niet bereikt bij de patiënten met lorlatinib. Na 60 maanden was 60% van de met lorlatinib behandelde patiënten progressievrij, tegenover 8% met crizotinib.

Bovendien bleef 92% van de patiënten beschermd tegen progressie in het centraal zenuwstelsel (hersenmetastasen) met lorlatinib, tegenover 21% met crizotinib. Qua bijwerkingen deed lorlatinib het minder goed: 77% van de mensen die lorlatinib gebruikten had ernstige of levensbedreigende bijwerkingen, vergeleken met 57% bij crizotinib. Deze bijwerkingen waren vergelijkbaar met die in de eerdere 3-jaarsanalyse.

De onderzoekers stellen dat een dergelijke lange progressievrije overleving ongeëvenaard is in doelgerichte monotherapie bij gevorderde NSCLC en ook niet eerder is gevonden bij andere gemetastaseerde solide tumoren. Ook de langdurige intracraniale effectiviteit is volgens hen niet eerder gezien met andere ALK-remmers, en zij spreken voorzichtig van een doorbraak.