Meer risico op pneumonitis door checkpointremmer bij longziekten

Pneumonitis als bijwerking van checkpointremmers komt vaker voor dan gedacht en gaat gepaard met een onverwacht hoge mortaliteit, zo blijkt uit een cohortonderzoek. Het risico is geassocieerd met diverse longziekten, wat verklaart waarom pneumonitis vaker optreedt bij patiënten met longkanker. Immuuncheckpointremmers (ICI) behoren tot de standaardbehandeling bij gevorderde niet-kleincellige longkanker en worden ook soms ingezet bij kleincellige longkanker.

Hoewel het veiligheidsprofiel gunstiger is dan dat van chemotherapie, vormt immuungerelateerde toxiciteit regelmatig een beperkende factor. Het was nog niet bekend welke risicofactoren predisponeren voor pneumonitis door ICI (ICI-P). Daarom werd een retrospectief onderzoek verricht in een real-world-cohort met longkankerpatiënten.

De onderzoekers includeerden data van 315 patiënten die tussen 2004 en 2017 pembrolizumab, nivolumab of ipilimumab plus nivolumab hadden gebruikt; ruim driekwart (76,5%) was met nivolumab behandeld en 22% met pembrolizumab. De incidentie van ICI-P was 9,5%, met een mediane tijd tot diagnose van 52,5 dagen na start van de behandeling. Het merendeel van de gevallen verliep ernstig: 27% van de patiënten overleed tijdens de behandeling voor ICI-P.

De ontwikkeling van ICI-P was onafhankelijk significant geassocieerd met diverse longziekten, waaronder fibrose en obstructieve longziekten. De onderzoekers concluderen dat ICI-P in dit cohort vaker voorkwam en met een hogere mortaliteit gepaard ging dan eerder beschreven. Zij benadrukken het belang van de ernst van immuungerelateerde toxiciteit en waarschuwen dat men niet te licht over ICI moet denken, zeker bij longkanker.