Dysbiose in het darmmicrobioom en immuun-gerelateerde bijwerkingen bij kankerbehandeling

Een disbalans in het darmmicrobioom, gekenmerkt door een verhoogde aanwezigheid van pathobionten en een afname van Ruminococcaceae, vergroot het risico op ernstige immuungerelateerde bijwerkingen (irAEs) bij patiënten die behandeld worden met immuuncheckpointremmers (ICIs). Dit suggereert dat het microbioom potentieel als biomarker en therapeutisch doelwit kan dienen. ICIs hebben de behandeling van kanker sterk veranderd, maar gaan vaak gepaard met ernstige immuungerelateerde bijwerkingen, waarbij het darmmicrobioom mogelijk een rol speelt in het moduleren van deze bijwerkingen.

De studie, onderdeel van de UNICIT-cohortstudie, analyseerde het darmmicrobioom van 195 patiënten die anti-PD-1 met of zonder anti-CTLA-4 ontvingen. Met 16S rRNA-gen- en metagenomische shotgun-sequencing werd de samenstelling van het microbioom bestudeerd vóór, tijdens en na de behandeling en bij het optreden van irAEs. Patiënten met ernstige irAEs vertoonden al vóór de behandeling een verhoogde relatieve abundantie van pathobionten, die ook tijdens de behandeling en bij het optreden van irAEs hoog bleef.

Daarnaast nam de relatieve abundantie van Ruminococcaceae, waaronder Ruminococcus bromii en R. callidus, significant af na de start van de behandeling en tijdens irAEs. De microbiële diversiteit bleef grotendeels stabiel, met subtiele verschillen in specifieke taxa. Beperkingen zijn onder meer kleine steekproeven op specifieke tijdspunten en mogelijke batch-effecten, terwijl de rol van bepaalde taxa zoals Clostridiaceae onduidelijk blijft.

De resultaten onderstrepen het belang van microbiële screening bij ICI-behandeling en openen de deur naar interventies om irAEs te voorspellen en te voorkomen.