Meta-analyse: geen rol voor duale checkpointremming bij NSCLC

Een recente meta-analyse onderzocht of het combineren van een CTLA4-remmer met een anti-PD(L)-1-remmer meerwaarde heeft bij gevorderd NSCLC. Duale checkpointremming heeft bij bepaalde vormen van kanker duidelijke meerwaarde, maar bij NSCLC was dit nog niet duidelijk. De onderzoekers includeerden zeven gerandomiseerde, gecontroleerde studies met PD(L)-1-remmers, al dan niet in combinatie met CTLA4-remmers.

De combinatie van CTLA4-remming en PD(L)-1-remming liet geen verhoogde effectiviteit zien vergeleken met PD(L)-1-remming als monotherapie. De hazard ratio voor de totale overleving bedroeg 0,98 (95%BI 0,84-1,14, p=0,79), voor progressievrije overleving 0,92 (95%BI 0,81-1,06, p=0,25) en voor het objectieve responspercentage 1,08 (95%BI 0,96-1,21, p=0,19). Wel ging duale checkpointremming gepaard met toegenomen toxiciteit vergeleken met monotherapie.

Er waren meer onvoorziene bijwerkingen en voorvallen met een relatief risico van 1,06 (95%BI 1,00-1,13, p=0,03), meer immuungemedieerde bijwerkingen van graad 3 of hoger (RR 1,58, 95%BI 1,36-1,82) en meer patiënten die de behandeling moesten staken wegens bijwerkingen (RR 1,83, 95%BI 1,46-2,28). De onderzoekers concluderen dat er, gezien de tegenvallende effectiviteit en de toegenomen toxiciteit, geen rol lijkt weggelegd voor het toevoegen van CTLA4-remmers aan PD(L)-1-remmers bij de behandeling van gevorderd NSCLC, aangezien de combinatie geen verbetering van de therapeutische effectiviteit oplevert maar wel tot meer bijwerkingen leidt.