NSCLC: ALK-remmer van de derde generatie effectiever dan eerste generatie

Een gerandomiseerde multicenter fase 3-studie, gepubliceerd in de NEJM, vergeleek bij 296 patiënten met vergevorderd ALK-positief niet-kleincellig longcarcinoom (NSCLC) zonder eerdere systemische behandeling lorlatinib, een ALK-remmer van de derde generatie, met crizotinib, een ALK-remmer van de eerste generatie, als eerstelijnsbehandeling. 149 patiënten kregen lorlatinib 100 mg per dag en 147 patiënten kregen crizotinib tweemaal daags 250 mg. Bij een tussentijdse analyse, met een mediane follow-upduur van 18,3 maanden voor lorlatinib en 14,8 maanden voor crizotinib, was bij het afkappunt van 12 maanden 78% van de lorlatinib-groep nog in leven zonder ziekteprogressie volgens de RECIST-criteria, tegenover 39% in de crizotinib-groep, met een hazard ratio voor ziekteprogressie of overlijden van 0,28. Bij patiënten met metastasen in het centrale zenuwstelsel op baseline was op het afkappunt van 12 maanden bij 82% versus 23% sprake van intracraniële response, en bij 71% versus 8% van een complete intracraniële response.

Er kwamen meer ernstige bijwerkingen (graad 3 en 4) voor in de lorlatinib-groep dan in de crizotinib-groep, 72% tegenover 56%, waaronder verhoogde triglyceriden, gewichtstoename, verhoogd cholesterol en hypertensie. Om ernstige bijwerkingen moest respectievelijk 7% en 9% van de patiënten de behandeling permanent staken.