Pembrolizumab in eerste lijn geeft langdurige betere overleving bij NSCLC

Langetermijndata van de KEYNOTE-024-studie, gepresenteerd op het virtuele ESMO-congres, onderzochten eerstelijnsbehandeling met pembrolizumab bij patiënten met nieuw-gediagnosticeerd, gemetastaseerd PD-L1-positief niet-kleincellig longcarcinoom (mNSCLC) zonder EGFR- of ALK-driver mutaties en met een PD-L1-tumorexpressie van meer dan 50%. Patiënten werden 1:1 gerandomiseerd naar twee jaar pembrolizumab (n=154) of platinumbevattende chemotherapie gedurende vier tot zes cycli (n=151), met bij ziekteprogressie een vervolgbehandeling met pembrolizumab. De mediane algehele overleving (OS) bedroeg 26,3 maanden met pembrolizumab tegenover 13,4 maanden met chemotherapie (hazard ratio 0,62), ondanks dat 66% van de patiënten was overgestapt van chemotherapie naar pembrolizumab.

De mediane progressievrije overleving was 7,7 maanden met pembrolizumab versus 5,5 maanden met chemotherapie (HR 0,50), en het objectieve responspercentage bedroeg 46,1% versus 31,3%, met een mediane responsduur van 29,1 versus 6,3 maanden. Ernstige behandelingsgerelateerde bijwerkingen (graad 3 of hoger) traden op bij 31,2% van de patiënten met pembrolizumab tegenover 53,3% met chemotherapie, waardoor respectievelijk 13,5% en 10,7% de behandeling staakte. De onderzoekers concluderen dat deze vijfjaarsdata een duidelijk voordeel van pembrolizumab boven chemotherapie laten zien op zowel effectiviteit als veiligheid, en dat pembrolizumab als nieuwe eerstelijns standaardbehandeling voor deze patiëntengroep zou moeten worden ingezet.