Pleurale betrokkenheid bij ALK-positieve NSCLC lijkt prognostisch gunstig

Een recente studie laat zien dat ALK-positieve patiënten met NSCLC die pleurale betrokkenheid hebben, minder vaak hersen-, lever- en botmetastasen hebben en een betere progressievrije (PFS) en totale overleving (OS). Bij 3 tot 5% van alle NSCLC is sprake van ALK-positiviteit. Bij deze mutatie komt bij het stellen van de diagnose geregeld al pleurale betrokkenheid voor, in de vorm van metastase of pleuraeffusie.

Onderzoekers bestudeerden retrospectief de data van 363 patiënten met ALK+-NSCLC uit verschillende centra in Turkije. Iets meer dan de helft was man (54,7%), de mediane leeftijd bij diagnose was 54 jaar (range 21-85) en bij alle patiënten was sprake van een adenocarcinoom. Bij diagnose had 15,7% pleurale betrokkenheid.

Er werden geen associaties gevonden tussen pleurale betrokkenheid en geslacht, longmetastasen of lymfkliermetastasen op afstand. Wel kwamen lever-, hersen- en botmetastasen significant vaker voor bij patiënten zonder pleurale betrokkenheid: voor levermetastasen 18,2% versus 4,8% (p=0,08), voor hersenmetastasen 19,1% versus 4,8% (p=0,001) en voor botmetastasen 20,6% versus 8,9% (p=0,002). Daarnaast zagen de onderzoekers een langere mediane PFS en OS bij patiënten met pleurale betrokkenheid, respectievelijk 18,7 versus 10,6 maanden (p=0,017) en 44,6 versus 22,6 maanden (p=0,05).

Zij concluderen dat patiënten met ALK+-NSCLC die zich initieel presenteren met pleurale betrokkenheid of effusie een grotere kans hebben op een betere PFS en OS.