Rol voor geslachtshormonen bij PD-L1-expressie en immunotherapie

Geslachtshormonen kunnen mogelijk worden ingezet als voorspellers van de therapeutische respons en prognose bij immunotherapie voor niet-kleincellig longcarcinoom (NSCLC). Dat blijkt uit een literatuurreview die laat zien hoe geslachtshormonen een rol spelen bij de respons op en prognose van immunotherapie. Immunotherapie die zorgt voor PD-(L)1-blokkade heeft de prognose voor patiënten met gevorderde NSCLC verbeterd.

Niet elke patiënt heeft echter baat bij immunotherapie, waarbij de therapeutische respons bij mannen hoger lijkt dan bij vrouwen, terwijl bijwerkingen juist meer bij vrouwen lijken voor te komen. Studies bij andere kankersoorten hebben laten zien dat geslachtshormonen een rol spelen bij de antitumorrespons, de tumormicro-omgeving en de infiltratie van immuuncellen. Oestrogenen lijken de immuuntolerantie te stimuleren, de T-celfunctie te reguleren en de tumormicro-omgeving te moduleren, terwijl androgenen anti-tumor-immuunresponsen juist afzwakken.

Het is volgens de auteurs nog onduidelijk welk mechanisme precies ten grondslag ligt aan deze genderspecifieke immuuneffecten op de tumor en op de PD-L1-expressie. Wel benadrukken zij dat er voldoende bewijslast is dat het geslacht en de geslachtshormonen van invloed zijn op de respons op immunotherapie en op de uiteindelijke prognose van de patiënt. De auteurs achten het aannemelijk dat geslacht en geslachtshormonen in de toekomst kunnen dienen als voorspellende factoren voor de therapeutische respons op immunotherapie.