Vloeibaar biopt voorspelt behandelrespons bij EGFR-TKI

Het vloeibaar biopt, waarmee oncogene mutaties in celvrij tumor-DNA kunnen worden geïdentificeerd, blijkt bij patiënten met EGFR-gemuteerd NSCLC te kunnen bepalen of behandeling met tyrosinekinaseremmers (TKI) zal aanslaan, waardoor een tumor(her)biopt overbodig kan zijn. Bij EGFR-gemuteerd NSCLC is TKI-behandeling geassocieerd met een betere progressievrije en algehele overleving dan platinahoudende chemotherapie. Ongeveer 40% van de patiënten die met de TKI afatinib worden behandeld, ontwikkelt echter een T790M-mutatie in EGFR-exon 20, wat behandel- en prognostische consequenties heeft, waardoor het belangrijk is EGFR-mutaties vroeg te identificeren.

Het vloeibaar biopt is minder invasief dan een tumorbiopt. De onderzoekers bestudeerden in een prospectief onderzoek met 30 patiënten of het vloeibaar biopt een tumorbiopt kan vervangen bij de detectie van EGFR-mutaties. De patiënten hadden NSCLC en waren met afatinib behandeld wegens een met tumorbiopt bevestigde EGFR-mutatie; de analyse werd herhaald met een vloeibaar biopt en gevalideerd met een herbiopt van tumorweefsel.

Het vloeibaar biopt detecteerde bij de eerste diagnose EGFR-mutaties bij 63,6% van de patiënten, met een positieve correlatie met extrathoracale, hersen- en bijniermetastasen. Patiënten met positieve mutaties in het vloeibaar biopt hadden een significant kortere progressievrije en algehele overleving. Van de patiënten met ziekteprogressie bleken 4 ook een T790M-mutatie te hebben.

Bij patiënten met een positieve EGFR-mutatie en negatieve T790M kwamen de uitslagen overeen met het herbiopt, met uitzondering van 3 van de 10 patiënten met progressie die negatief testten in het vloeibaar biopt maar positief in het weefsel. De onderzoekers menen dat het vloeibaar biopt bij diagnose prognostische waarde heeft en dat een herbiopt kan worden weggelaten bij patiënten met een reeds aangetoonde positieve EGFR-mutatie.