Voordeel overleving met adjuvante TKI na resectie NSCLC met EGFR-mutatie

Patiënten met NSCLC met een EGFR-mutatie hebben na een radicale chirurgische resectie baat bij een TKI. Dat bevestigt een recente meta-analyse. Deze patiënten hadden een langere overleving en ziektevrije overleving dan patiënten zonder adjuvante TKI of met alleen adjuvante chemotherapie.

Patiënten met een stadium IB-IIIA NSCLC kunnen in aanmerking komen voor een radicale chirurgische resectie van de tumor. Wanneer bij hen ook sprake is van een EGFR-mutatie, kan adjuvante behandeling met een TKI worden overwogen, al was de rol van deze EGFR-remmer bij het verbeteren van de prognose nog controversieel. Chinese onderzoekers verrichtten daarom een meta-analyse.

Zij selecteerden uit diverse databases in totaal 12 studies, bestaande uit 4 retrospectieve cohortonderzoeken en 8 gerandomiseerde trials, met in totaal 1.694 gevallen van NSCLC. Van deze patiënten hadden er 924 adjuvante TKI gekregen en 768 een placebo. Bij patiënten met adjuvante TKI bedroeg de hazard ratio voor de ziektevrije overleving, vergeleken met patiënten met adjuvante chemotherapie of een placebo, 0,47 (95% BI 0,40-0,55).

Voor de algehele overleving bedroeg de hazard ratio 0,74 (95% BI 0,58-0,95). Opvallend was dat de effectiviteit van adjuvante chemotherapie significant werd vergroot door toevoeging van adjuvante TKI, met een hazard ratio voor de ziektevrije overleving van 0,29 en voor de algehele overleving van 0,51. De onderzoekers concluderen dat de toevoeging van een TKI aan adjuvante chemotherapie na radicale resectie van stadium IB-IIIA NSCLC leidt tot een superieure effectiviteit, vergeleken met alleen chemotherapie of een placebo.

Zij stellen dan ook dat de rol van adjuvante TKI bij NSCLC met een EGFR-mutatie niet langer controversieel zou moeten zijn.