Behandeling en stadium beïnvloeden fibrilleren atrium bij borstkanker niet

Atriumfibrilleren treedt bij patiënten met borstkanker niet vaker op dan bij andere patiënten met kanker, en bij hen zijn het type antikankertherapie en de stadiëring niet van invloed op het ontwikkelen ervan. Kankerpatiënten hebben een 47% hoger risico op atriumfibrilleren dan patiënten zonder kanker, waarbij de hypothese luidt dat inflammatie een rol speelt. Patiënten met borstkanker hebben een verhoogd risico op hart- en vaatziekten, waaronder atriumfibrilleren.

Om na te gaan of het vrouwelijk geslacht een predisponerende factor is, voerden onderzoekers een meta-analyse uit. In totaal werden dertig studies geïncludeerd, waarvan 22 gericht op borstkanker, met in totaal 166.271 patiënten. In de borstkankergroep ontwikkelde 2,7% van de patiënten atriumfibrilleren, tegenover 5,8% in de all-cancer-groep.

De auteurs vonden geen verschil in het optreden van atriumfibrilleren tussen borstkankerpatiënten die een biologische en degenen die een niet-biologische therapie ondergingen, met cumulatieve incidenties van respectievelijk 2,1% en 3%. Ook was er geen verschil tussen vrouwen met vroege en gemetastaseerde borstkanker; van de patiënten met uitgezaaide ziekte ontwikkelde slechts 0,3% atriumfibrilleren (cumulatieve incidentie bijna 0%), tegenover 4,0% bij vroege borstkanker (cumulatieve incidentie 1%). Dit zou volgens de auteurs kunnen samenhangen met de leeftijd van de patiënten in beide groepen.

De onderzoekers stellen dat bij atriumfibrilleren een behandeling moet worden overwogen om de kwaliteit van leven te verbeteren en een beroerte te voorkomen, met een behandeling op maat als uitgangspunt en elektrische cardioversie als voorkeur. Anti-aritmica mogen alleen worden ingezet zonder contra-indicaties en wanneer interferentie met de antikankerbehandeling kan worden uitgesloten.