Beter resultaat maar ook meer complicaties na debulking eierstokkanker

Een primaire debulkingoperatie leidt tot betere uitkomsten dan intervaldebulking bij eierstokkanker, maar gaat gepaard met meer complicaties waarvoor re-interventie nodig is. Bij patiënten met eierstokkanker in een laat stadium (FIGO IIb of hoger) bestaan twee behandelmogelijkheden. Bij een primaire debulkingoperatie (PDS) verwijdert de gynaecoloog-oncoloog zoveel mogelijk zichtbare tumor, gevolgd door chemotherapie.

Bij intervaldebulking (IDS) krijgt de patiënt eerst chemotherapie, dan een operatie en vervolgens opnieuw chemotherapie. Als complete cytoreductie vooraf mogelijk lijkt, heeft PDS de voorkeur, maar deze operatie is ingrijpender. De studie onderzocht de mate van cytoreductie, de frequentie en ernst van kortetermijncomplicaties en de tijd tot start van de adjuvante chemotherapie, met data van patiënten met ovariumcarcinoom (FIGO IIb-IV) uit de Dutch Gynecological Oncology Audit.

De onderzoekers analyseerden 1.027 patiënten die PDS ondergingen en 1.355 die IDS ondergingen. Patiënten met PDS hadden vaker een complete cytoreductie (69,7% versus 62,1%), maar ook vaker complicaties waarvoor re-interventie nodig was (5,7% versus 3,6%), zoals een heroperatie of een endoscopische of radiologische interventie. De tijd tussen operatie en start van de chemotherapie was het langst bij patiënten met complicaties waarvoor re-interventie nodig was, met mediane duren van 28, 34 en 46 dagen bij respectievelijk afwezigheid van complicaties, complicaties zonder re-interventie en complicaties met re-interventie.

Dit gold ook voor de subgroep met complete cytoreductie. De onderzoekers concluderen dat het belangrijk is de balans te zoeken tussen de voordelen en nadelen van beide operaties.