Bewijs voor sekseverschillen bij reseceerbare maagkanker

Uit analyses van drie onafhankelijke cohorten blijkt dat mannen met maagkanker van het subtype microsatelliet-instabiliteit (MSI) hoog een slechtere prognose hebben dan vrouwelijke patiënten met datzelfde subtype. Sekseverschillen bij kanker worden steeds meer erkend en sinds de introductie van het concept seksueel dimorfisme in de oncologie in 2016 is er toenemend bewijs voor verschillen in tumorbiologie tussen mannen en vrouwen. The Cancer Genome Atlas onderscheidt vier moleculaire subtypes van maagkanker, waaronder MSI-hoog, dat wordt gezien als een positief voorspellende factor.

Nederlandse en Belgische onderzoekers analyseerden de MSI-status en/of mismatch repair (MMR)-status van 1.307 tumoren uit een retrospectief cohort uit Keulen en de gerandomiseerde fase 3-studies D1/D2 en KRITIEK. Alle patiënten hadden een reseceerbaar adenocarcinoom van de maag en/of gastro-oesofageale overgang en waren behandeld met alleen chirurgie of perioperatieve chemo(radio)therapie. Van de tumoren was 91,2% microsatellietstabiel en/of MMR-proficiënt (MSS/MMRP) en 8,8% MSI-hoog.

Mannen met MSI-hoog hadden een slechtere totale overleving (OS) dan vrouwen met dat subtype: de 5-jaars-OS was 34,7% versus 69,7% (HR 2,68; p<0,001). Vrouwen met MSI-hoog hadden bovendien een betere OS dan vrouwen met MSS/MMRP (HR 0,61; p=0,02), terwijl er bij mannen geen verschil tussen de subtypes was (HR 1,26; p=0,12). De gunstige prognostische waarde van MSI werd dus alleen bij vrouwen gezien.

Het mechanisme achter deze verschillen is nog onduidelijk; mogelijk spelen immunologische mechanismen bij vrouwen een rol.