Cardiotoxiciteit bij kinderen met kanker niet uniform gedefinieerd

In de literatuur worden verschillende definities gebruikt om acute en vroegtijdig optredende cardiotoxiciteit als gevolg van de behandeling van kanker bij kinderen te beschrijven, blijkt uit een Nederlandse review. Dit bemoeilijkt het vaststellen van de exacte prevalentie. Cardiotoxiciteit is een van de belangrijkste bijwerkingen van de behandeling van kinderkanker, waarbij anthracyclines, mitoxantron en radiotherapie waarbij het hart betrokken is de belangrijkste oorzaken zijn.

In het merendeel van de studies naar deze bijwerking is cardiotoxiciteit op latere leeftijd onderzocht. In deze systematische review probeerden de onderzoekers de prevalentie en risicofactoren voor acute en vroege cardiotoxiciteit bij kinderen en adolescenten met kanker te achterhalen. Uiteindelijk kwamen 45 studies voor de analyse in aanmerking.

Deze rapporteerden aan de hand van klinische, echocardiografische en biochemische parameters over acute en vroege cardiotoxiciteit bij in totaal 7.797 kinderen en adolescenten binnen één jaar na het begin van de kankerbehandeling. De definities van acute en vroege cardiotoxiciteit bleken zeer heterogeen. De prevalentiecijfers varieerden voor de verschillende definities: systolische disfunctie 0,0-56,4%, diastolische disfunctie 30,0-100%, combinaties van echocardiografie en/of klinische parameters 0,0-38,1%, klinische symptomen 0,0-25,5% en biomarkerniveaus 0,0-37,5%.

De auteurs pleiten daarom voor het belang van uniforme internationale richtlijnen voor het monitoren van de hartfunctie tijdens en kort na de behandeling van kanker bij kinderen.