Geen RFS-voordeel voor dendritische celtherapie bij IIIB/C-melanoom

In de Nederlandse MIND-SC-studie genereerde een adjuvante behandeling met autologe natuurlijke dendritische cellen weliswaar specifieke immuunresponsen bij patiënten met stadium IIIB/C-melanoom, maar zagen de onderzoekers geen voordeel in recidiefvrije overleving. Behandeling met autologe natuurlijke dendritische cellen (nDC's) kan tumorspecifieke immuunresponsen en klinische responsen bij patiënten met kanker induceren. In de studie werden 148 patiënten met gereseceerd stadium IIIB/C-melanoom gerandomiseerd naar een adjuvante behandeling met nDC's (n = 99) of placebo (n = 49).

De actieve behandeling bestond uit intranodaal geïnjecteerde autologe CD1c-positieve conventionele en plasmacytoïde dendritische cellen geladen met tumorantigenen. De 2-jaars recidiefvrije overleving (RFS), het primaire eindpunt, was 36,8% in de nDC-groep en 46,9% in de controlegroep. De mediane RFS was respectievelijk 12,7 en 19,9 maanden.

Met een p-waarde van 0,29 was dit verschil niet significant. De mediane totale overleving was in beide groepen nog niet bereikt. Graad 3-4 behandelingsgerelateerde bijwerkingen traden op bij 5% en 6% van de patiënten.

Functionele antigeenspecifieke T-celresponsen werden gedetecteerd bij 67,1% van de patiënten in de nDC-groep versus 3,8% in de controlegroep (p < 0,001). De auteurs concluderen dat de productie van een nDC-product haalbaar is en dat de behandeling goed werd verdragen, maar dat deze weliswaar immunologische responsen induceerde zonder klinisch voordeel op te leveren. Een mogelijke verklaring die zij aandragen is een eventueel laag cytotoxisch vermogen van de geïnduceerde T-cellen.