Meer onderzoek naar gedragsinterventies bij immuuntherapie nodig

Nederlandse onderzoekers pleiten in een reviewartikel voor meer onderzoek naar het effect van niet-invasieve gedragsinterventies, zoals stressregulatie en lichaamsbeweging, op de resultaten van immuuntherapie. Ondanks veelbelovende resultaten reageert een grote groep patiënten niet op een behandeling met immuuncheckpointremmers. Omdat is aangetoond dat gedrag het immuunsysteem kan beïnvloeden, zouden gedragsinterventies volgens de auteurs kunnen helpen om de werkzaamheid van deze antikankerbehandeling te verbeteren.

Eerdere studies lieten al zien dat niet-invasieve gedragstherapieën de kwaliteit van leven en het energieniveau verbeterden bij patiënten die chemotherapie, radiotherapie of hormoontherapie kregen. Daarnaast hebben preklinische studies effecten van gedragstherapieën aangetoond op verschillende klinische uitkomsten, bijvoorbeeld op tumorgroei, die gedeeltelijk door het immuunsysteem wordt gemedieerd. Onderzoek naar gedragsinterventies in relatie tot immunotherapie is tot op heden echter schaars, in tegenstelling tot studies naar gedrag en conventionele kankertherapieën zoals chemotherapie, radiotherapie en hormoonbehandeling.

In de review bespreken de onderzoekers het voorlopige bewijs en de geschiktheid van drie gedragsmechanismen: stressmodulatie, lichaamsbeweging en klassieke farmacologische conditionering bij immuuntherapie. Van deze drie gedragsfactoren is wetenschappelijk aangetoond dat ze conventionele kankerbehandelingen beïnvloeden. De auteurs bepleiten dat het van cruciaal belang is om de potentiële gunstige effecten van gedragsinterventies ook bij immuuntherapie te bestuderen, met als uiteindelijke doel het verbeteren van de effectiviteit van immuuncheckpointremmers.