Moleculaire urinetest voor surveillance blaaskanker na radiotherapie

Een studie van het Erasmus MC laat zien dat een moleculaire urinetest bij patiënten met spierinvasieve blaaskanker na (chemo)bestraling recidieven kan detecteren. Curatieve radiotherapie is een blaassparende behandeling voor patiënten met spierinvasieve blaaskanker (MIBC). Om naderhand eventuele recidieven op te sporen, worden patiënten uitgebreid gevolgd met beeldvorming, cystoscopie en urinecytologie.

De interpretatie van de cystoscopie is echter moeilijk vanwege de effecten van straling op de blaaswand. De onderzoekers beoordeelden daarom prospectief de diagnostische prestaties van een moleculaire urinetest om recidieven van de urinewegen op te sporen bij patiënten met MIBC die zijn behandeld met (chemo)radiotherapie. Zij includeerden 143 patiënten en namen in totaal 503 urinemonsters.

Voorafgaand aan een cystoscopie analyseerden zij het bijbehorende urinemonster op mutaties in de genen FGFR3, HRAS en TERT en op methylering van OTX1, TWIST1 en ONECUT2. Na een mediane follow-up van 20 maanden waren bij 27 patiënten in totaal 32 recidieven van de urinewegen gediagnosticeerd, met een mediane tijd tot recidief van 16 maanden. Van de 32 recidieven was er bij 18 (56%) een gelijktijdige urinetest beschikbaar.

De moleculaire urinetest bleek in staat een groot deel (88%) van de recidieven te voorspellen. Het model had een oppervlakte onder de curve van 0,80, met een sensitiviteit, specificiteit en negatief-voorspellende waarde van respectievelijk 78%, 77% en 99%. De auteurs stellen dat verdere validatie in een groter cohort nodig is, maar dat het aantal cystoscopieën hiermee mogelijk drastisch kan worden verminderd.