Rectumkanker: minder (chemo)radiotherapie, evenveel recidieven

Onderzoek van de Dutch Snapshot Research Group laat zien dat patiënten met primaire rectumkanker tegenwoordig volgens de richtlijnen minder vaak worden behandeld met neoadjuvante (chemo)radiotherapie, terwijl het aantal recidieven vergelijkbaar is. Na de herziening van de richtlijn in 2014 is in Nederland het gebruik van neoadjuvante radiotherapie bij rectumkanker afgenomen. Het is aannemelijk dat deze daling van invloed is op de klinische aard en behandelbaarheid van lokaal recidiverend rectumcarcinoom (LRRC).

Het chirurgische netwerk vergeleek twee landelijke cross-sectionele cohorten van vóór en na de herziening: patiënten die in 2011 (n = 2094) en in 2016 (n = 2855) een resectie ondergingen. Het gebruik van neoadjuvante (chemo)radiotherapie daalde tussen 2011 en 2016 van 88,5% naar 60,0%. Het percentage LRRC na 3 jaar verschilde echter niet significant: 5,1% in 2011 (n = 114; mediane tijd tot LRRC 16 maanden) en 6,3% in 2016 (n = 202; mediane tijd tot LRRC 16 maanden).

Ook het percentage synchrone metastasen verschilde niet significant (27,2% versus 33,7%, p = 0,257). Patiënten in het cohort uit 2016 die LRRC ontwikkelden, kwamen vaker in aanmerking voor een behandeling met curatieve intentie dan die uit 2011 (30,4% versus 47,0%, p = 0,009). Bovendien verbeterde de totale overleving na curatieve behandeling substantieel: de 2-jaarsoverleving na LRRC-diagnose nam toe van 47,5% naar 78,7% (p = 0,013).