Vaker bijwerkingen immuuntherapie bij overgewicht en auto-immuunziekte

Patiënten met overgewicht en patiënten met een auto-immuunziekte hebben een verhoogd risico op immuungerelateerde bijwerkingen als zij worden behandeld met immuuntherapie met anti-PD-(L)1-antistoffen. Dit blijkt uit onderzoek van het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen. Behandeling van kankerpatiënten met antistoffen tegen PD-1 en PD-L1 heeft tot doel de immuunrespons tegen de tumor te activeren, maar kan ook leiden tot immuungerelateerde bijwerkingen.

De onderzoekers verrichtten een retrospectieve review van individuele data uit fase II- en fase III-registratiestudies voor PD-(L)1-remmers en verzamelden data van 5.123 patiënten uit vijftien studies. Deze onderzochten vier remmers (pembrolizumab, nivolumab, atezolizumab en durvalumab) bij vijf soorten solide tumoren. Een op de vijf patiënten (19,2%) had last van een of meer immuungerelateerde bijwerkingen; bij een kwart betrof het een ernstige bijwerking van graad 3 of hoger.

Drie factoren waren geassocieerd met een verhoogd risico: een BMI van 30 of hoger in vergelijking met een BMI tussen 18,5 en 24,9 (OR 1,5), de aanwezigheid van een auto-immuunziekte bij aanvang (OR 1,8) en het gebruik van een PD-L1-remmer in vergelijking met een PD-1-remmer (OR 1,6). De laatste bevinding is mogelijk vertekend doordat in de multivariate analyse alleen studies met complete informatie werden meegenomen, waarbij patiënten onder een PD-L1-remmer vaker werden uitgesloten. De aanwezigheid van een auto-immuunziekte (OR 2,9) en het gebruik van salicylaten (OR 1,6) waren geassocieerd met een hoger risico op ernstige bijwerkingen.