Aantal risicofactoren van belang bij vroege artritis

De kans op DMARD-vrije remissie neemt af bij patiënten met vroege artritis bij wie meerdere risicofactoren voor persistente artritis aanwezig zijn, ongeacht de gegeven initiële csDMARD-behandeling. Dit blijkt uit Rotterdams onderzoek op basis van gegevens van de tREACH-studie. Bij de behandeling van vroege artritis is het belangrijk om vroeg patiënten te identificeren met een hoog risico op persistente (reumatoïde) artritis.

Onderzoekers keken of het aantal risicofactoren en de gegeven behandeling het ziektebeloop beïnvloeden. Zij selecteerden uit de Rotterdam Early Arthritis Cohort (tREACH)-studie alle patiënten met een of meer gezwollen gewrichten die niet aan de criteria voor reumatoïde artritis voldeden (n=130). Deze werden gestratificeerd op basis van het aantal aanwezige risicofactoren (auto-antistoffen, polyartritis, erosieve ziekte en een stijging in acutefase-eiwitten): geen risicofactoren (n=31), één risicofactor (n=66) en twee of meer (n=33).

Ook werd gekeken naar initieel methotrexaat, initieel hydroxychloroquine en geen initiële DMARD's. Primaire uitkomst was het verschil in DMARD-vrije remissie (DFR) na twee jaar. De percentages DFR waren respectievelijk 74, 48 en 45% voor patiënten met geen, één en twee of meer risicofactoren.

Aanhoudende DFR (een jaar of langer) werd vaker gezien bij patiënten zonder risicofactoren (61%) dan bij patiënten met risicofactoren (32% bij één en 30% bij twee of meer). Deze vermindering was aanwezig ongeacht de initiële csDMARD's. Vroeg inzetten van csDMARD's was wel geassocieerd met een gunstiger beloop.

Een gestratificeerde behandeling op basis van risicoprofiel lijkt mogelijk, maar dient verder gevalideerd te worden.