Biologicals verschillen sterk in risico op uveïtis bij axiale spondyloartritis

Een netwerk-meta-analyse van 18 studies met ruim 11.500 patienten onderzocht het risico op uveitis bij axiale spondyloartritis (AS) bij behandeling met verschillende biologicals. De analyse omvatte TNF-remmers, IL-17-remmers en JAK-remmers en gebruikte een Bayesiaans netwerkmodel met relatieve risico's (RR) en SUCRA-scores. De kwaliteit van de studies was overwegend hoog, met lage heterogeniteit (I2<30%) en geen aanwijzingen voor publicatiebias.

Bij nieuwe uveitis verminderde adalimumab het risico significant vergeleken met etanercept (RR 0,30; 95%-BI 0,22-0,41) en golimumab (RR 0,61; 95%-BI 0,40-0,97), terwijl etanercept het risico juist verhoogde ten opzichte van infliximab (RR 2,47; 95%-BI 1,81-3,42). Op basis van de SUCRA-score kwam upadacitinib als beste naar voren (84,0%), gevolgd door bimekizumab 320 mg (68,3%) en adalimumab (64,5%); ixekizumab scoorde lager dan placebo. Bij terugkerende uveitis bood adalimumab eveneens betere bescherming dan etanercept (RR 0,70; 95%-BI 0,58-0,84) en was bimekizumab 160 mg effectiever dan secukinumab (RR 0,13; 95%-BI 0,01-0,94).

In de SUCRA-analyse voor recidieven scoorden bimekizumab 160 mg (83,9%) en 320 mg (83,5%) het hoogst, gevolgd door golimumab (73,9%). De auteurs concluderen dat de keuze van een biological klinisch relevant is bij AS-patienten met (een voorgeschiedenis van) uveitis en dat vooral adalimumab, golimumab en bimekizumab bescherming lijken te bieden, terwijl etanercept het risico verhoogt.