Combinatietherapieën verbeteren nierrespons bij lupus nefritis

De kans op herstel van de nierfunctie bij lupus nefritis (LN) is groter wanneer patiënten worden behandeld met een combinatie van voclosporine (VCS), belimumab (BEL) of obinutuzumab (OBI) naast mycofenolzuur (MPAA), vergeleken met MPAA alleen. Dat blijkt uit een grote systematische review en netwerkmeta-analyse van 40 gerandomiseerde studies met in totaal 5.450 patiënten. De onderzoekers vergeleken 16 verschillende behandelingen die worden ingezet als eerste stap bij actieve LN, met MPAA als standaardbehandeling.

De belangrijkste uitkomstmaat was de complete renale respons (CRR), een maat voor herstel van de nierfunctie. Een frequentistisch random-effectsmodel werd gebruikt voor de netwerkmeta-analyse en de effectgroottes zijn uitgedrukt als risicoverschillen per 1.000 patiënten; de kwaliteit van het bewijs werd beoordeeld met de GRADE-methodiek. VCS plus MPAA gaf de grootste kans op CRR: 281 extra patiënten per 1.000 (95%-BI 146 tot 456 meer; hoog bewijs).

Ook BEL plus MPAA (145 extra per 1.000; 95%-BI 73 tot 231; hoog bewijs) en OBI plus MPAA (134 extra per 1.000; 95%-BI 30 tot 270; matig bewijs) lieten duidelijke meerwaarde zien. TAC plus MPAA gaf ook een verbetering, maar het bewijs daarvoor was van lage kwaliteit. Voor de overall renale respons werden vergelijkbare resultaten gevonden.

De kans op bijwerkingen was over het algemeen acceptabel, al was er mogelijk een toename in infecties bij gebruik van VCS of OBI. De resultaten ondersteunen het gebruik van deze combinaties als eerste behandelstap bij LN, waarbij beschikbaarheid, kosten en patiëntkenmerken belangrijk blijven.