Dosisoptimalisatie op geleide van ziekteactiviteit mogelijk bij PsA en axSpA

Dosisoptimalisatie van TNF-remmers op geleide van ziekteactiviteit bij artritis psoriatica en axiale spondyloartritis geeft volgens een retrospectieve cohortstudie geen verhoging van de ziekteactiviteit. Het bleek mogelijk de dosis met ongeveer een derde te verminderen. Bij reumatoïde artritis is aangetoond dat dosisoptimalisatie op geleide van ziekteactiviteit (DAGDO) veilig en kosteneffectief is, maar bij artritis psoriatica en axiale spondyloartritis was het effect op veiligheid en ziektecontrole op lange termijn nog onduidelijk.

In de Sint Maartenskliniek is sinds 2010 een DAGDO-protocol voor TNF-remmers geïmplementeerd. Onderzoekers van deze kliniek voerden een gecontroleerde retrospectieve cohortstudie uit onder patiënten met een stabiele lage ziekteactiviteit gedurende zes maanden of langer. Zij onderscheidden drie strategieperiodes: de periode met volledige dosis, de DAGDO-periode en de periode met stabiele dosering na DAGDO.

Primaire uitkomsten waren de verschillen in gemiddelde DAS28-CRP- en BASDAI-scores tussen de drie periodes. De onderzoekers includeerden 324 patiënten (153 met artritis psoriatica en 171 met axiale spondyloartritis) en vonden geen verschillen in DAS28-CRP en BASDAI tussen de behandelperiodes. Het gemiddelde percentage van de dagelijkse gedefinieerde dosis voor artritis psoriatica was 108% bij de volledige dosering, 62% in de DAGDO-periode en 78% in de stabiele periode; voor axiale spondyloartritis respectievelijk 108, 62 en 72%.

Ook bij het optreden van infecties waren er geen verschillen. De onderzoekers concluderen dat DAGDO effectief en veilig is bij deze patiënten, zonder negatieve effecten op de ziekteactiviteit.