Groter risico op perifeer arterieel vaatlijden voor patiënten met systemische sclerose

Patiënten met systemische sclerose lopen volgens een Taiwanees retrospectief cohortonderzoek een groter risico op de ontwikkeling van perifeer arterieel vaatlijden dan controlepersonen zonder systemische sclerose. Een van de ernstigere manifestaties van systemische sclerose is vasculopathie, die eerder optreedt dan andere uitingen zoals fibrose. Perifeer arterieel vaatlijden is een levensbedreigende, maar ondergediagnosticeerde aandoening, en de precieze associatie met systemische sclerose was nog niet grootschalig onderzocht.

De onderzoekers voerden een nationale retrospectieve cohortstudie uit en includeerden 1.106 patiënten met nieuw-gediagnosticeerde systemische sclerose, elk gematcht met vier controlepersonen zonder de aandoening (n=4.424). De primaire uitkomstmaat was nieuw-gediagnosticeerd perifeer arterieel vaatlijden. De gemiddelde follow-upduur was 4,83 jaar voor het cohort met systemische sclerose en 5,6 jaar voor het controlecohort.

In het cohort met systemische sclerose kwamen comorbiditeiten als COPD, hartfalen, coronaire hartziekte en astma significant vaker voor. Perifeer arterieel vaatlijden kwam significant vaker voor in dit cohort, met een cumulatieve incidentie van 7% aan het eind van de follow-up versus 3% in het controlecohort. Na correctie voor geslacht, leeftijd en comorbiditeiten was het risico hoger (HR 2,15; 95% BI 1,47-3,14), waarbij patiënten met hartfalen het hoogste risico liepen.

Ook bij patiënten zonder comorbiditeiten was het risico significant hoger (HR 4,17; 95% BI 1,98-8,77). De onderzoekers concluderen dat patiënten met systemische sclerose een hoger risico hebben op perifeer arterieel vaatlijden en dat verder onderzoek nodig is om dit risico te verlagen.