IPFP-glucocorticoïdinjectie geeft geen extra effect bij inflammatoire knieartrose

Een injectie met glucocorticoïd in het infrapatellaire vetkussen (IPFP, Hoffa) levert na 12 weken geen aantoonbare extra verbetering op van pijn of MRI-ontsteking vergeleken met placebo. Dat blijkt uit de gerandomiseerde GLITTERS-studie. De onderzoekers includeerden volwassenen van 45 jaar of ouder met symptomatische knieartrose en duidelijke inflammatoire kenmerken op MRI.

In totaal werden 60 deelnemers 1:1 gerandomiseerd naar een echogeleide IPFP-injectie met betamethason of een placebo-injectie met zoutoplossing, met een follow-up van 12 weken. De primaire uitkomsten waren verandering in kniepijn op een VAS-schaal en verandering in effusie-synovitisvolume op MRI. Alle deelnemers kregen daarnaast een hyaluronzuurinjectie als achtergrondbehandeling.

Na 12 weken nam de VAS-pijn af met -39,3 mm in de glucocorticoïdgroep versus -31,4 mm in de placebogroep, met een tussen-groepverschil van -7,9 mm (95%-BI -19,7 tot 4,0; p=0,19). Het effusie-synovitisvolume daalde met -4,9 mL versus -5,4 mL, een verschil van 0,5 mL (95%-BI -1,9 tot 2,9; p=0,67). Ook andere vooraf gedefinieerde uitkomsten verschilden niet duidelijk, waaronder de WOMAC-totaalscore (p=0,22) en de AQoL-4D (p=0,06).

In post-hocanalyses zagen de auteurs wel signalen voor een mogelijk effect: de WOMAC-pijnscore daalde sterker (verschil -46,2; 95%-BI -90,0 tot -2,4; p=0,04) en ook de kraakbeendefect-score verbeterde meer (verschil -0,5; 95%-BI -1,0 tot -0,1; p=0,03). Omdat het om post-hocuitkomsten gaat, speelt het risico op toevalsbevindingen mee. De trial suggereert dat een gerichte IPFP-steroïdinjectie geen duidelijke meerwaarde heeft boven placebo op de primaire eindpunten; de post-hocbevindingen vragen bevestiging in grotere studies.