Langetermijneffecten glucocorticoïden als overbruggingstherapie

Een onderzoeksgroep geleid vanuit het Leids Universitair Medisch Centrum ontdekte dat patiënten met RA die glucocorticoïden als overbruggingstherapie kregen, snellere klinische verbetering vertoonden en minder wisselingen van DMARD’s nodig hadden dan patiënten zonder deze overbruggingstherapie. Het latere gebruik van glucocorticoïden bleek vergelijkbaar voor de twee groepen. Bij RA kan overbruggingstherapie met glucocorticoïden (GC) worden ingezet voor de start van verschillende DMARD’s. Van Ouwerkerk en collega’s hadden tot doel om het gebruik van GC over de tijd te vergelijken tussen RA-patiënten die aan het begin van hun behandeling wel of geen GC als overbruggingstherapie hadden gekregen. IPD meta-analyse Ze combineerden daarvoor gegevens uit de BeSt-, CareRA- en COBRA-trials in een meta-analyse op basis van individuele patiëntengegevens (IPD meta-analyse) uit gerandomiseerde klinische trials. In totaal analyseerden ze de gegevens van 625 RA-patiënten van wie er 252 gerandomiseerd waren naar GC-overbruggingstherapie (bridgers). Deze bridgers vergeleken ze vervolgens met de ‘non-bridgers’ op de tijdspunten 12, 18 en 24 maanden na…