Mogelijke rol infectie SARS-CoV-2 bij pathogenese auto-immuunziekten

Duits onderzoek wijst op een mogelijke rol van SARS-CoV-2-infecties bij de pathogenese van auto-immuunaandoeningen. Patiënten die hersteld waren van een milde SARS-CoV-2-infectie hadden verhoogde waarden van anti-cyclic citrullinated peptide (CCP)-auto-antistoffen, een specifieke voorspeller voor reumatoïde artritis. Deze waarden waren ook na acht maanden nog verhoogd.

Het ziektebeloop van COVID-19 is variabel; sommige patiënten houden lang klachten zoals vermoeidheid, reukverlies en spierpijn. Omdat auto-antistoffen zijn waargenomen bij ernstig zieke patiënten en reukverlies en vermoeidheid ook bij auto-immuunziekten passen, onderzochten de onderzoekers of een milde infectie auto-immuniteit kan uitlokken. Zij includeerden 68 patiënten die hersteld waren van een milde SARS-CoV-2-infectie, 39 niet-blootgestelde controles en twaalf ernstig zieke COVID-19-patiënten.

Geen van hen had een voorgeschiedenis van reumatische aandoeningen of coeliakie. In serum en mononucleaire cellen uit perifeer bloed vonden zij dat anti-CCP-auto-antistoffen niet verhoogd waren bij patiënten met acute, ernstige COVID-19, maar wel bij de herstelde patiënten (p=0,0357). De reumafactorwaarden verschilden niet.

Zowel bij acute als herstelde patiënten waren de auto-antistoffen tegen tissue transglutaminase, een voorspeller voor coeliakie, verhoogd. De anti-CCP- en anti-TG-antilichamen waren vier tot acht maanden na de infectie nog aantoonbaar. De onderzoekers concluderen dat verhoogde waarden van deze auto-antistoffen lang na herstel van een milde SARS-CoV-2-infectie aanwezig kunnen zijn, wat erop kan wijzen dat de infectie een relevante omgevingsfactor is bij de pathogenese van auto-immuunaandoeningen zoals reumatoïde artritis en coeliakie.