Nieuwe S1P1-modulator cenerimod goed verdragen, effectiviteit onduidelijk

Cenerimod, een nieuwe behandeling voor SLE, blijkt goed te worden verdragen, maar is na zes maanden niet significant beter dan placebo in het verminderen van ziekteactiviteit. Dit blijkt uit een internationale fase 2-studie, gepubliceerd in The Lancet Rheumatology. De dubbelblinde, gerandomiseerde en placebo-gecontroleerde trial onderzocht 427 volwassenen met matige tot ernstige SLE uit 22 landen.

De deelnemers kregen dagelijks een orale dosis cenerimod (0,5 mg, 1,0 mg, 2,0 mg of 4,0 mg) of placebo, terwijl alle patienten hun gebruikelijke SLE-therapie bleven volgen. Na zes maanden werd de hoogste dosisgroep opnieuw gerandomiseerd naar een lagere dosis of placebo. Het primaire doel was een significante verbetering in de aangepaste SLEDAI-2K-score na zes maanden.

In de placebogroep daalde de gemiddelde mSLEDAI-2K-score met 2,85, en de cenerimod-groepen lieten dalingen zien van 3,24 (0,5 mg), 3,41 (1,0 mg), 2,84 (2,0 mg) en 4,04 (4,0 mg). Alleen de 4,0 mg-groep liet een verschil ten opzichte van placebo zien van 1,19, maar dit voldeed niet aan de criteria voor statistische significantie. De veiligheid was goed, al kwam lymfopenie vaker voor bij hogere doses, met 14% in de 4,0 mg-groep en geen gevallen in de placebogroep.

Twee sterfgevallen in de 1,0 mg-groep werden als niet-gerelateerd aan de behandeling beoordeeld. De onderzoekers concluderen dat cenerimod een gunstig veiligheidsprofiel heeft, maar dat het primaire eindpunt niet werd gehaald, en dat lopende fase 3-studies moeten uitwijzen of cenerimod een klinisch nuttige behandeling voor SLE kan worden.