Screening op PsA bij psoriasis geeft geen betere uitkomsten

Het vroeg opsporen van PsA bij patiënten met psoriasis in de eerstelijnszorg leidt niet tot een verbeterde fysieke functie na 24 maanden. Dat blijkt uit onderzoek van Britse wetenschappers, gepubliceerd in Rheumatology. Hoewel vroegtijdige diagnose vaak wordt aanbevolen, is er geen overtuigend bewijs gevonden dat dit de uitkomsten voor patiënten aanzienlijk verbetert.

De TUDOR-trial, een multicenter, prospectieve gerandomiseerde studie, onderzocht of vroege opsporing van PsA bij psoriasis de fysieke functie na twee jaar zou verbeteren. De studie includeerde 2225 patiënten met psoriasis zonder eerdere diagnose van PsA, RA of SpA. De deelnemers, tussen 18 en 70 jaar oud, werden willekeurig ingedeeld in een verbeterde surveillancegroep (ES) en een standaardzorggroep (SC).

In de ES-groep werden deelnemers op baseline en na 12 en 24 maanden klinisch beoordeeld op symptomen van inflammatoire artritis en geëvalueerd op gezondheid en fysieke functie. De SC-groep werd op dezelfde momenten via vragenlijsten beoordeeld, met een klinische evaluatie pas na 24 maanden. De primaire uitkomstmaat was de Health Assessment Questionnaire Disability Index (HAQ-DI) score.

De resultaten tonen aan dat vroege opsporing niet leidde tot significante verbeteringen in fysieke functie na 24 maanden. De odds ratio voor het behalen van een HAQ-DI-score van 0, wat op geen beperking duidt, was 0,64 in de ES-groep. Er was geen statistisch significant verschil tussen de groepen.

De studie suggereert dat routinematig screenen van alle psoriasis-patiënten mogelijk niet de meest effectieve aanpak is en adviseert reumatologen zich te richten op patiënten met een hoger risico, zoals patiënten met ernstige psoriasis of specifieke risicofactoren.