Slechte prognose voor RA-patiënten na myocardinfarct

Reumatoïde artritis (RA) blijkt onafhankelijk geassocieerd te zijn met een slechtere prognose na een myocardinfarct. Een langere RA-ziekteduur en het gebruik van glucocorticosteroïden waren onafhankelijke voorspellers voor mortaliteit, terwijl methotrexaatgebruik samenhing met een lager risico op beroertes. Het is bekend dat cardiovasculaire aandoeningen vaker voorkomen bij RA-patiënten, maar over de uitkomsten na een myocardinfarct (MI) is minder bekend.

In Finland is in een landelijke studie onderzocht wat de langetermijnuitkomsten zijn van RA-patiënten na een MI, waarbij werd gekeken naar mortaliteit, terugkerend MI, beroertes en revascularisatie, en naar de impact van glucocorticosteroïden en DMARD's. De onderzoekers gebruikten het Care Register for Healthcare in Finland en includeerden patiënten van 18 jaar en ouder die tussen 2005 en 2014 wegens een MI waren opgenomen. RA-patiënten werden 1:5 gematcht met niet-RA-patiënten (1.614 RA-patiënten en 8.070 niet-RA-patiënten).

De cumulatieve mortaliteit onder RA-patiënten was 13,8% na 30 dagen, 25,8% na 1 jaar, 51,0% na 2 jaar en 68,8% na 10 jaar; bij niet-RA-patiënten was dit respectievelijk 12,8%, 22,7%, 43,0% en 60,8%. Na 14 jaar follow-up was de cumulatieve mortaliteit 80,4% voor RA-patiënten en 72,3% voor de controles (p<0,0001). Het risico op een terugkerend MI was hoger en revascularisatie was vaker nodig bij RA-patiënten.

De onderzoekers concluderen dat secundaire preventie bij cardiovasculaire ziekte prioriteit zou moeten hebben bij de behandeling van RA-patiënten die een MI hebben doorgemaakt.