TNF-remmers effectiever dan IL-12/23-remmer bij biological-naïeve PsA

Voor de behandeling van biological-naïeve patiënten met artritis psoriatica lijkt een IL-12/23-remmer minder werkzaam dan TNF-remmers. Bij patiënten die wel eerder met een biological zijn behandeld, lijkt juist de PDE4-remmer minder effectief dan TNF-remmers. Voor artritis psoriatica zijn verschillende biologicals en doelgerichte therapieën beschikbaar, maar het ontbreekt aan grote direct vergelijkende studies.

Om de behandelopties toch te vergelijken, gebruikten onderzoekers uit de Verenigde Staten real world-data en een eerder gevalideerd algoritme. Zij vergeleken de IL-12/23-remmer ustekinumab, de IL-17A-remmers secukinumab en ixekizumab, en de PDE4-remmer apremilast met de TNF-remmers infliximab, etanercept, adalimumab, certolizumab pegol en golimumab. Zij selecteerden 2.730 patiënten uit een retrospectief cohort van commercieel verzekerden en Medicare Advantage-patiënten, met patiënten op de IL-12/23-remmer (n=327), de IL-17A-remmers (n=138), de PDE4-remmer (n=624) en TNF-remmers (n=1.641), en bepaalden de werkzaamheid op basis van de DAS28.

Na stratificatie naar eerdere blootstelling aan biologicals bleek de IL-12/23-remmer minder effectief dan TNF-remmers bij biological-naïeve patiënten (n=1.774), zonder significant verschil voor de IL-17A-remmers of PDE4-remmer. Bij de 956 patiënten die wel eerder met een biological waren behandeld was de werkzaamheid van TNF-remmers vergelijkbaar met die van IL-17A-remmers, was de IL-12/23-remmer minder effectief (niet significant) en was de PDE4-remmer significant minder effectief. De onderzoekers stellen dat de resultaten eerdere bevindingen weerspiegelen en nuttig kunnen zijn bij de behandelkeuze, al zouden direct vergelijkende studies helpen bij validatie.