Besluitvorming over borstreconstructie na mastectomie voor borstkanker

Uit een studie van het Albert Schweitzer ziekenhuis en het Erasmus MC blijkt dat patienten over het algemeen persoonlijke motieven hebben om al dan niet af te zien van een borstreconstructie na een mastectomie vanwege borstkanker. In deze retrospectieve studie werden alle opeenvolgende patienten geidentificeerd die in het Albert Schweitzer ziekenhuis een borstamputatie ondergingen vanwege invasieve borstkanker of ductaal carcinoom in situ (DCIS). Dat waren er in totaal 319, van wie 68% geen borstreconstructie onderging.

Van de 102 patienten die wel een reconstructie kregen, onderging de meerderheid (93%) een onmiddellijke en dus geen uitgestelde reconstructie. Deelnemers werd gevraagd de gevalideerde Breast-Q-vragenlijst en een korte enquete over het besluitvormingsproces in te vullen; 155 patienten (49%) deden dit. De niet-reconstructiegroep rapporteerde gemiddeld een slechter psychosociaal welzijn, zowel in vergelijking met de reconstructiegroep als met Nederlandse normwaarden.

De meerderheid van de niet-reconstructiegroep (83%) gaf aan geen behoefte te hebben aan een borstreconstructie. In beide groepen gaven de meeste patienten aan dat de verstrekte informatie voldoende was en dat zij zich goed geinformeerd voelden over de mogelijkheden. Verder leek het erop dat patienten verschilden in hun beoordeling van de waarden die hun beslissing beinvloeden, aangezien dezelfde argumenten werden gebruikt om juist voor of juist tegen reconstructie te kiezen.