Een Gerichte Benadering van Oligometastatisch Hoofd-Halscarcinoom

De behandeling van oligometastatische hoofd-halsplaveiselcelcarcinomen (HNSCC) kan worden verbeterd door een weloverwogen combinatie van lokale therapieën, zoals stereotactische radiotherapie (SBRT), en systemische behandeling. Hoewel de lokale controle van bestraalde of geopereerde metastasen over het algemeen hoog is, blijft het risico op nieuwe laesies aanzienlijk. Hoofd-halskanker wordt vaak in een gevorderd stadium ontdekt en kan na lokale behandeling alsnog uitzaaien, waarbij een deel van de patiënten oligometastasen ontwikkelt (maximaal vijf laesies) die mogelijk een ander biologisch gedrag vertonen dan wijdverspreide metastasen.

De auteurs voerden een systematisch literatuuronderzoek uit volgens PRISMA-richtlijnen in de databases Medline, Cochrane en Web of Science, en includeerden studies over het lokale of systemische behandelbeleid bij oligometastatisch HNSCC. In totaal werden 21 relevante artikelen geselecteerd, waaronder acht die uitsluitend HNSCC betroffen. SBRT was veruit de meest toegepaste lokale behandeling, met lokale controlepercentages van 75% tot boven de 90% na één jaar.

Toch bedroeg de mediane progressievrije overleving in veel studies slechts rond de 6 tot 12 maanden doordat nieuwe uitzaaiingen optraden. Systemische therapie, zoals chemotherapie of immunotherapie, werd in wisselende mate en vaak niet-gestandaardiseerd toegepast. De meeste studies waren retrospectief, met kleine aantallen en heterogene patiëntengroepen, en gerandomiseerde trials ontbreken.

De auteurs concluderen dat een gerichte lokale aanpak de groei van oligometastasen effectief kan afremmen, maar dat aanvullende systemische behandeling nodig kan zijn en dat prospectief onderzoek dringend gewenst is.