Metabole capaciteit nuttig bij detecteren respons op methotrexaat

De mogelijkheid van darmmicrobiota om methotrexaat te metaboliseren beïnvloedt de effectiviteit van geneesmiddelen en kan worden toegepast om de respons van patiënten met reumatoïde artritis op een behandeling te bepalen. Dit blijkt uit een Chinese studie waarbij de onderzoekers de samenstelling analyseerden van genen die betrokken zijn bij het metabolisme van methotrexaat. Het darmmicrobioom speelt een belangrijke rol bij de gezondheid, maar is ook geassocieerd met de ontwikkeling van verschillende inflammatoire aandoeningen, waaronder reumatoïde artritis.

Hoeksteen van de behandeling is methotrexaat, hoewel dit middel niet bij iedere patiënt werkzaam is. De verschillende responsen zijn mogelijk het gevolg van variaties in het darmmicrobioom, maar het mechanisme hierachter is onduidelijk. Onderzoekers uit China onderzochten daarom de interactie tussen het darmmicrobioom en de respons op methotrexaat, waarbij zij keken naar het vermogen van darmmicrobiota om geneesmiddelen te metaboliseren.

Zij gebruikten darmmetagenoom-datasets van gezonde individuen en patiënten met reumatoïde artritis uit vier cohorten, plus één trainingsdataset met informatie over de respons op methotrexaat. Hierin identificeerden zij 2.654 eiwitten en bijbehorende genen van responders en non-responders, waarna zij de aanwezigheid van deze genen in de vier cohorten analyseerden. Zowel gezonde personen als patiënten met reumatoïde artritis hadden darmmicrobiota met verschillende genen betrokken bij het metaboliseren van methotrexaat.

Hoewel het aantal betrokken genen niet significant verschilde tussen responders en non-responders, was de samenstelling ervan wel verschillend. Deze bevinding suggereert volgens de onderzoekers dat het vermogen van darmmicrobiota om methotrexaat te metaboliseren geassocieerd is met de respons van de patiënt, wat kan worden gebruikt om de respons te bepalen en een voorspellend model te ontwikkelen.