PsA-patiënten in klinische studies: ernstiger ziektebeeld dan in de praktijk

Patiënten met psoriatische artritis (PsA) in klinische studies hebben een ernstiger ziektebeeld dan patiënten in de dagelijkse praktijk. Dit blijkt uit een internationale meta-analyse en scoping review, gepubliceerd in The Journal of Rheumatology, waaruit blijkt dat gegevens uit gerandomiseerde studies niet altijd direct toepasbaar zijn in de praktijk. In het onderzoek werden patiënten uit gerandomiseerde studies van biologische therapieën vergeleken met patiënten uit de real-world PsABio-studie.

De analyse omvatte 5654 patiënten uit tien gerandomiseerde studies en 930 patiënten uit PsABio. Bij aanvang werd informatie verzameld over gezwollen en pijnlijke gewrichten, enthesitis, huidbetrokkenheid, ontstekingswaarden (CRP), artsenbeoordelingen (PGA) en patiëntgerapporteerde uitkomsten zoals pijn en beperkingen. Patiënten in de gerandomiseerde studies hadden gemiddeld meer gezwollen en pijnlijke gewrichten (SJC 11,8 versus 5,7; TJC 21,5 versus 11,9).

Enthesitis kwam vaker voor bij deze patiënten (64,7% versus 48,2%), net als huidbetrokkenheid (62,2% versus 54%), en ook de artsbeoordeling was hoger (PGA 59,7 versus 54,1). Patiëntgerapporteerde uitkomsten zoals pijnscores en functionele beperkingen (HAQ) waren echter vergelijkbaar, terwijl CRP juist hoger was bij real-world patiënten (1,4 mg/dL versus 1,1 mg/dL). Patiënten in de praktijk ervaren daarmee een vergelijkbare ziektebelasting.

Reumatologen kunnen deze inzichten gebruiken om behandeldoelen beter af te stemmen op de dagelijkse praktijk, meer rekening te houden met minder ernstige symptomen bij het starten van biologische therapieën en alert te blijven op de subjectieve last van patiënten.