Voordeel van tocilizumab bij RA-patiënten met weinig B-cellen in biopt

RA-patiënten met weinig tot geen B-cellen in een synoviaal biopt hebben mogelijk meer baat bij een behandeling met tocilizumab dan met rituximab. Dit blijkt uit de R4RA-studie, de eerste biopsiegeleide gerandomiseerde studie bij reumatoïde artritis. B-cellen spelen een belangrijke rol bij de pathogenese van RA, wat geïllustreerd wordt door de werkzaamheid van rituximab, al is de klinische respons hierop heterogeen.

Omdat een deel van de RA-patiënten weinig tot geen B-cellen in aangedaan weefsel heeft, onderzochten de onderzoekers of tocilizumab betere uitkomsten geeft bij patiënten met onvoldoende respons op een TNF-remmer. In deze fase 4, open-label, multicenter, gerandomiseerde studie werden 164 RA-patiënten die in aanmerking kwamen voor rituximab 1:1 gerandomiseerd naar rituximab (n=83) of tocilizumab (n=81). Patiënten werden op basis van een synoviaal biopt op baseline histologisch geclassificeerd als B-cell poor of B-cell rich, en om de nauwkeurigheid te verhogen werden de biopten ook via RNA-sequencing geclassificeerd.

Primair eindpunt was een 50% verbetering in de clinical disease activity index (CDAI50%). Bij de histologisch als B-cell poor geclassificeerde patiënten was er geen statistisch significant verschil tussen beide groepen. Bij de via RNA-sequencing als B-cell poor geclassificeerde biopten vonden de onderzoekers wel een significant hoger responspercentage in de tocilizumabgroep (63 versus 36%, p=0,035).

De classificatie via RNA-sequencing moet in onafhankelijke cohorten gevalideerd worden voordat aanbevelingen mogelijk zijn. De onderzoekers noemen de studie een mijlpaal voor precision medicine bij RA.