Met behulp van systematisch literatuuronderzoek en een meta-analyse kwantificeerden onderzoekers onlangs het number needed to treat (NNT) voor de biologicals dupilumab en mepolizumab bij type-2 inflammatie bij COPD. Bij matige tot ernstige COPD kwantificeert het aantal patiënten dat behandeld moet worden (NNT) het therapeutische voordeel, maar deze maatstaf wordt nog steeds te weinig gebruikt voor biologicals die gericht zijn op type 2-remmers. Meta-analyse Deze meta-analyse kwantificeerde de NNT voor biologicals die gericht zijn op type 2-remmers bij matige tot ernstige COPD en integreerde recente gegevens over exacerbaties, longfunctie, symptomen, gezondheidstoestand en respons.

De onderzoekers includeerden fase 2 en fase 3 gerandomiseerde gecontroleerde studies tot aan juli 2025 waarin type-2-gerichte biologicals werden gegeven aan volwassenen met COPD. De primaire uitkomstmaat voor de analyse was het NNT voor matig-ernstige exacerbaties. Gepoolde NNT’s werden geschat onder geselecteerde baseline-risicoscenario’s.

Onderzoek met een EGFR+-NSCLC-model laat zien dat ULK1 een cruciale rol speelt bij resistentie tegen EGFR-TKI’s. Hiermee lijkt ULK1 een nieuwe therapeutische target om in de toekomst de effectiviteit van EGFR-TKI’s te vergroten. De aanwezigheid van drug-tolerant persister (DTP) cellen reduceert de effectiviteit van EGFR-TKI’s bij EGFR-gemuteerd NSCLC. Hoewel autofagie een potentiële target is om DTP-cellen te elimineren, zijn studies met autofagie tot dusver weinig succesvol gebleken, waarschijnlijk door het gebruik van chloroquine die dosisbeperkingen heeft.

Deze studie richtte zich op een andere target voor autofagie, unc-51-like autophagy activating kinase 1 (ULK1), om te beoordelen of ULK1-remming de opkomst van tolerantie voor EGFR-tyrosinekinaseremmers in EGFR-mutante NSCLC-cellen vertraagt. Onderzoek in longkankermodel De onderzoekers bestudeerden de rol van ULK1 bij het ontstaan van resistentie voor EGFR-TKI’s bij EGFR-gemuteerde NSCLC-cellen. Zij genereerden DTP-cellen door de EGFR-gemuteerde NSCLC-cellijnen met osimertinib te behandelen.

Onderzoek toont aan dat circulerend tumorDNA (ctDNA) een biomarker kan zijn voor minimale restziekte (MRD). Onderzoekers zagen dat ctDNA tijdens en na behandeling met durvalumab en chemoradiotherapie geassocieerd was met een kortere PFS bij stadium III NSCLC. De ctDNA-gebaseerde MRD-bepaling kan patiënten met een verminderde respons en hoger risico op relapse vroegtijdig identificeren. De voordelen van durvalumab na een behandeling met chemoradiotherapie verschillen behoorlijk bij mensen met niet-resectabel stadium III NSCLC.

Detectie van minimale restziekte (MRD) via ctDNA kan mogelijk helpen om patiënten te identificeren met een hoog risico voor non-respons tijdens en na durvalumab. Prospectief onderzoek De onderzoekers toetsten deze hypothese in een prospectieve studie met patiënten met niet-resectabel stadium III NSCLC die chemoradiotherapie kregen gevolgd door durvalumab. De onderzoekers verzamelden plasmamonsters bij screening, na de chemoradiotherapie en op gezette tijdspunten tijdens de behandeling met durvalumab en bij een follow-up bezoek.

Een retrospectieve analyse van 29 patiënten met ernstig astma die switchten tussen biologicals, laat zien dat diverse klinische uitkomstparameters significant verbeterden. Patiënten hadden een jaar na de switch een betere astmacontrole, minder exacerbaties en een aantal hadden betere spirometrie of minder systemische corticosteroïden. In de klinische praktijk blijkt dat patiënten met onvoldoende astmacontrole tijdens behandeling met een biological soms switchen naar een ander type biological. Onderzoekers wilden vastleggen hoe een dergelijke switch de klinische uitkomsten beïnvloedt.

Retrospectieve kleine analyse De onderzoekers includeerden 29 patiënten met ernstig astma en vergeleken vóór en één jaar na de switch de exacerbatiefrequentie, het gebruik van systemische corticosteroïden, astmacontrole en spirometrie. Naast analyse als één cohort werden subgroepanalyses uitgevoerd per switchtype. Dupilumab was ten tijde van de datageneratie nog niet beschikbaar. Switch kan klinische voordelen geven De gemiddelde leeftijd bedroeg 53,24 ± 10,74 jaar; 51,7% was vrouw.