STK11-mutatie NSCLC geeft slechtere uitkomsten dan wildtype

Recent onderzoek laat zien dat patiënten met STK11-mutant NSCLC een lagere PD-L1-expressie, slechtere respons op checkpointremmers en slechtere OS en PFS hadden dan patiënten met een wildtype STK11 bij NSCLC.  Over de therapeutische effectiviteit van checkpointremmers bij serine-/threonine-kinase 11 (STK11)-gemuteerde NSCLC was nog altijd geen consensus in de literatuur. Meta-analyse Hierom verrichtten onderzoekers een systematisch literatuuronderzoek met meta-analyse om het effect van een STK11-mutatie op de therapeutische effectiviteit en de prognose bij patiënten met NSCLC inzichtelijk te krijgen. Zij includeerden hiervoor 14 retrospectief uitgevoerde studies, die in totaal 4317 patiënten met NSCLC, waarvan 605 met een STK11-mutatie, besloegen. Slechtere uitkomsten Het objectieve responspercentage op behandeling met checkpointremmers bedroeg 10,1% (95%BI 0,9-25,2) bij patiënten met een STK11-mutatie. In totaal had van de groep met STK11-mutatie 41,1% (95%BI 25,3-57,0) een positieve PD-L1-expressie. Een STK11-mutatie bleek geassocieerd te zijn met een matige PFS (HR 1,49 (95%BI 1,28-1,74) en een slechte OS (HR 1,44…