IS-afbouw non-inferieur aan GC-afbouw bij stabiele SLE-patiënten

Bij patiënten met systemische lupus erythematosus (SLE) in langdurige remissie is het veilig om eerst de immunosuppressiva af te bouwen in plaats van de glucocorticoïden. Dat blijkt uit een gerandomiseerde non-inferioriteitsstudie met een follow-up van twee jaar, waarin beide strategieën tot een vergelijkbaar risico op opvlammingen leidden, ook op langere termijn. De studie werd uitgevoerd in één centrum en had een open-label, gecontroleerd design.

Het doel was te bepalen of het afbouwen van immunosuppressiva (IS) gelijkwaardig effectief is als het afbouwen van glucocorticoïden (GC) bij patiënten met stabiele SLE. In totaal werden 121 volwassenen met SLE gerandomiseerd; alle deelnemers waren in remissie en kregen al langdurig een onderhoudsbehandeling met een lage dosis prednison en een niet-biologisch immunosuppressivum. De ene groep bouwde de GC af, de andere de IS, over een periode van drie maanden, waarna de patiënten ten minste 52 weken werden gevolgd.

De primaire uitkomstmaat was het aantal patiënten met een opvlamming binnen 52 weken, gemeten met de SELENA-SLEDAI Flare Index. Na één jaar had 31% van de patiënten in de GC-afbouwgroep een opvlamming doorgemaakt, tegenover 20,3% in de IS-afbouwgroep, een niet-significant verschil (p = 0,18). Na ruim twee jaar follow-up was bij 44,8% van de GC-patiënten een flare vastgesteld, tegenover 32,2% in de IS-groep, eveneens niet statistisch significant (p = 0,11).

In beide groepen bleef de schade-accumulatie vergelijkbaar. De resultaten ondersteunen het idee dat het afbouwen van immunosuppressiva een veilige en haalbare strategie is voor patiënten met langdurig stabiele SLE.