Langere progressievrije overleving met IO bij KRAS- en BRAF-mutaties

Een real world-onderzoek naar immunotherapie bij driver-gemuteerd NSCLC laat zien dat de progressievrije overleving groter is bij KRAS- en BRAF- mutaties dan bij EGFR- en ALK-tumoren. Uit eerdere onderzoeken bleek al dat driver-gemuteerd NSCLC, in het bijzonder de tumoren met EGFR- en ALK-mutaties, slechts matig reageren op immunotherapie. Toch was nog onduidelijk of de PD-L1-status of de rookgeschiedenis mogelijke voorspellers zijn van de uitkomsten bij dergelijke tumoren. Om meer inzicht te krijgen in waarom de onderzoeken naar immunotherapie bij deze mutatievarianten zulke matige resultaten boekten, verrichten onderzoekers een real world-data-analyse. Real world-data Deze data extraheerden zij uit de dossiers van 1746 patiënten met NSCLC en bewezen mutaties in EGFR, ALK, BRAF of KRAS. Zij zagen dat de mediane progressievrije overleving (PFS) na 12 maanden significant langer was bij de KRAS-gemuteerde NSCLC (21,1% met PFS 3,3 maanden) en BRAF-gemuteerde NSCLC (20,6% met PFS3,6 maanden), vergeleken met de EGFR-mutaties (8,1% met PFS 2,5 maand) en ALK-mutaties (11,2% met PFS 2,3 maanden). Binnen de groep met KRAS-mutaties hadden de patiënten met een PD-L1³1% ook…