Anifrolumab leidt tot duurzame ziektecontrole bij SLE

Anifrolumab is in Nederland geindiceerd en vergoed als aanvullende therapie voor volwassen patienten met matige tot ernstige, actieve auto-antilichaampositieve SLE, ondanks standaardbehandeling. Een recente post-hocanalyse laat zien dat behandeling met anifrolumab vaker en langduriger leidde tot lage ziekteactiviteit (LLDAS) en remissie (DORIS) dan placebo. LLDAS en DORIS-remissie zijn geassocieerd met minder ziekteactiviteit, minder orgaanschade en een betere kwaliteit van leven.

Anifrolumab is een monoklonaal antilichaam dat de type I-interferonreceptor blokkeert. De studie is een post-hocanalyse van de fase 3-trials TULIP-1 en TULIP-2 en een driejarige langetermijnextensie, waarin 369 patienten met matige tot ernstige SLE meededen die standaardtherapie kregen in combinatie met anifrolumab (n = 257) of placebo (n = 112). Na vier jaar bereikte 36,9% van de anifrolumab-groep LLDAS, tegenover 17,1% in de placebogroep (OR 2,7).

DORIS-remissie kwam vaker voor bij anifrolumab (30,3% versus 18,3%), al was dit statistisch minder overtuigend (OR 1,9). De tijd tot het bereiken van LLDAS en DORIS was korter bij anifrolumab, en patienten met anifrolumab brachten gemiddeld meer tijd door in LLDAS (13,98 versus 8,72 maanden) en DORIS-remissie (7,33 versus 3,47 maanden). Bovendien konden meer patienten die anifrolumab gebruikten en DORIS-remissie bereikten hun glucocorticoiddosis volledig afbouwen (8,1% versus 1,9%).

Deze resultaten laten zien dat langdurige behandeling met anifrolumab kan bijdragen aan het bereiken en behouden van lage ziekteactiviteit en remissie bij SLE-patienten.