Real world-analyse van biosimilars bij reumatische ziektes

Analyse van real world-data en observationele studies laat zien dat het overstappen op biosimilars bij inflammatoire artritis geen negatief effect heeft op de veiligheid, werkzaamheid en immunogeniciteit. Wel blijven de immunogeniciteit en het nocebo-effect bij patiënten een punt van aandacht. De eerste biosimilar (voor infliximab) werd in 2012 geïntroduceerd en inmiddels zijn er verschillende goedgekeurd door de European Medicines Agency (EMA) en de Food and Drug Administration (FDA).

Eenmaal op de markt kunnen biosimilars ook buiten gecontroleerde studies worden voorgeschreven, bijvoorbeeld bij patiënten met comorbiditeiten of gelijktijdig gebruik van andere medicatie. Het was nog onduidelijk of de werkzaamheid daadwerkelijk vergelijkbaar is met de referentieproducten. In een literatuuronderzoek analyseerden de onderzoekers 52 publicaties over biosimilars voor infliximab, etanercept, adalimumab en rituximab bij reumatische ziektes zoals reumatoïde artritis, spondylitis ankylopoëtica en artritis psoriatica, waarbij expliciet gekeken werd naar immunogeniciteit, kosten en het nocebo-effect.

De meeste gepubliceerde gegevens lieten geen inferioriteit in behandeluitkomsten zien, terwijl het gebruik van biosimilars wel leidt tot een significante kostenbesparing. Voor het overstappen van referentieproduct naar biosimilar waren alleen gegevens beschikbaar voor de infliximab- en etanercept-biosimilar; hierbij werden geen significante veranderingen in werkzaamheid en veiligheid gezien, al werd in sommige studies een groter risico op het falen of staken van de behandeling gezien, mogelijk door het nocebo-effect. De meeste data lieten geen verschil in immunogeniciteit voor en na de switch zien.

Volgens de onderzoekers kan het gebruik van biosimilars de economische gevolgen van reumatische ziektes verminderen en de toegankelijkheid vergroten.